Gleby PDF Drukuj Email

Jakość gleb na obszarze gminy Kotuń wynika z charakteru podłoża (skały macierzystej), rozkładu warstw przypowierzchniowych oraz konfiguracji terenu. Skałą macierzystą dla gleb na tym obszarze są utwory pochodzenia lodowcowego (piaski, żwiry, gliny) oraz utwory holoceńskie, współczesnego okresu geologicznego, takie jak torfy, mady i mursze. Największą powierzchnię zajmują gleby bielicowe, pseudobielicowe i brunatne wyługowane.

Gleby murszowo-torfowe, murszowo-mineralne i torfowe, występują w dolinach rzecznych i obniżeniach powytopiskowych na całym obszarze gminy, a czarne ziemie tylko w centralnej i zachodniej części gminy. Większość gleb zbudowanych jest z piasków słabogliniastych, luźnych, gliniastych i mocnych.

Gleby pseudobielicowe, zajmujące największe powierzchnie, należą do kompleksu żytniego słabego i żytniego bardzo słabego, zbudowane są z piasków luźnych i słabogliniastych. Nieco lepszą przydatnością rolniczą charakteryzują się gleby pseudobielicowe zbudowane wyłącznie z piasków słabogliniastych, zaliczane do kompleksu żytniego dobrego. Występują one w rejonie wsi: Bojmie, Dąbrówka Nowa, Mingosy, Trzemuszka, Wilczonek i Żeliszew Kolonia.

Gleby brunatne wyługowane zaliczane do kompleksu pszennego dobrego i żytniego bardzo dobrego, występują głównie we wschodniej części gminy (wsie: Polaki, Broszków, Gręzów, Kotuń, Chlewiska, Cisie Zagódzie, Pieróg) ale także w rejonie wsi Jagodne, Łączka i Żeliszew.

W zachodniej części gminy na znacznych obszarach występują czarne ziemie zbudowane z piasków gliniastych lekkich i należące do kompleksu żytniego słabego. Czarne ziemie zbudowane z piasków słabogliniastych występują tylko w rejonie wsi Polaki, na południe i południowy-zachód od Wilczonka oraz na wschód od Kotunia.

W dolinach rzek występują gleby należące do kompleksu użytków zielonych średnich, słabych i bardzo słabych. Są to zazwyczaj mady lekkie, gleby murszowo-mineralne, torfowe i murszowo-torfowe